étoile

Franzöösch

étoile: Substantiv (f., Mehrtall: étoiles)

Utspraak

IPA: [etwal], Plural: [etwal]

Bedüden

[1] en lüchten Punkt an'n Nachtheven, Steern

Bispellen

[1] En fait, des étoiles sont des soleils.

Eigentlich sind Sterne Sonnen.

Etymologie

[1] ooltfr. un middelfr. estoile, vun lat. stella

Afledd Begrepen

[1] étoile filante = Steernsnupp

Utdrücken

[1] à la belle étoile = ünner fre'en Heven

dormir à la belle étoile = ünner fre'en Heven slapen

être né(e) sous une bonne étoile = ünner en goden Steern born ween

Översetten / vertaelings

Hoochdüütsch: [1] Stern → de Plattdüütsch: [1] Steern → nds

Spaansch: [1] estrella → es f Engelsch: [1] star → en

? Referenzen un wiederföhren Informatschonen:

[1] Franzööschen Wikipedia-Artikel „étoile“

[1] Centre National de Ressources Textuelles et Lexicales „étoile“

[1] Dictionnaire vivant de la langue française (ARTFL) „étoile“

[1] PONSline - Dat Online-Wöörbook: „étoile“

[1] Leo Düütsch-Franzööschet Wöörbook „étoile“