Affe

Hoogdüütsch

Affe: Substantiv (m, Mehrtall: Affen)

Bedüden

[1] Söögdeert ut de Ünnerorrnen Anthropoidea in de Orrnen vun de Primaten

[2] metaphoorsch för en rohen, primitiven Minsch

Bispellen

• [1] Die Affen sind den Menschen ziemlich ähnlich.
• [2] Ich finde, dass er echt wie ein Affe aus.

Etymologie

• vgl. engl. ape, ooldhoochdüütsch affo, verwandt mit Sanskrit kapi

Afledd Begrepen

• Affenarsch, Affenzahn

Utdrücken

• sich zum Affen machen, dem Affen Zucker geben

Översetten

Översetten / vertaelings

Plattdüütsch: [1] Aap → nds Engelsch: [1] ape → en, [2] monkey → en Finnsch: [1] apina → fi