Eer

Plattdüütsch

Eer: Substantiv (f., Mehrtall: )

Deklinatschoon: Nom.Sg. de Eer, Gen.Sg. vun de Eer, Obj.Sg. de Eer

Utspraak

IPA: [eːˑ͡ɐ]

Schriev- un Dialektvarianten

• Na Sass: Eer

Bedüden

[1] astronoomsch Objekt

[2] dat Landriek

[3] de lose Bestanddelen vun dat Eerriek

[4] religiöös: Ditsiets

Bispelen

• [1] Vun de Maand kann een wunnerprächtig de Eer sehn.
• [2] As de Ruumschipp ut de Lööpbahn keem, krach se op de Eer.
• [3] Een Mullewarp wühlt jümmers de hele Eer üm.
• [4] An den lesten Dag kaamt de Engels vun dat Hevenriek op de Eer.

Afledd Begrepen

• Eerriek, Eerbewahner

Synonymen

• Land

Gegenwöör

• [1] Weltruum
• [2,3] Water
• [4] Heven

Översetten / vertaelings

Hoochdüütsch: [1-4] Erde → de Engelsch: [1-4] earth → en Franzöösch: [1,2,4] terre → fr, [3] sol → fr

---

Mehr Informatschoon

In de Wikipedia steiht mehr över Eer.