Hund
Vun Wiktionary
Inholtsverteken |
[ännern] Plattdüütsch
en Hund (en Labrador)
[ännern] Hund: Substantiv (m, Mehrtall: Hunnen, Hunn)
- Deklinatschoon: Nom Sg de Hund, Gen Sg vun den Hund, Obj Sg den Hund; Nom Pl de Hunnen (de Hunn), Gen Pl vun de Hunnen (vun de Hunn), Obj Pl de Hunnen (de Hunn)
Sülventrennen
- Hund, Plural: Hun·nen, Hunn
Utspraak
- IPA: [hʊnt], Plural: [ˈhʊnn̩, ˈhʊnən, hʊn]
Schriev- un Dialektvarianten
- Na Sass: Hund
- Mennonitenplattdüütsch (Plauttdietsch): Hund m, Hunj pl
Bedüden
- [1] en Subspezies vun de Wulf (Ünneroort: Canis lupus familiaris; Familie: Canidae)
- [2] Schimpwoort för: en gemenen oder brutalen Mitminschen
- [3] Astronomie: Steernbiller Groot Hund (Canis Major, Canis Maior), Lütt Hund (Canis Minor)
- [4] Zoologie: Hunnen, en Familie (de Hunnenfamilie)
- [5] Zoologie: Hunnenoordige (Canoidea), en Böverfamilie
Herkamen
- vun ooldsass'sch: hund < indoeuropääsch *kwon-, denn so ok greeksch κύων (kýōn) (süh ok zynsch), latiensch canis (Hund) (süh ok Kanaarsche Eilannen)
Synonymen
- [1] Huushund, (afweerten) Köter (Keuter)
- [2] Schwienhund
- [4] zooloogsch: Canidae
Sinnverwandte Wöör
Böverbegrepen
- [1] Huusdeert, Söögdeert, Veerbener
- [1] Canis lupus familiaris (Subpecies, Ünneroort), Canis lupus dingo (Dingo) (Subpecies, Ünneroort); Canis lupus (Species, Oort); Canis (Genus, Ornen); Canini (Tribus)
- [5] Söögdeerter, Roofdeerter, Hunnenoordige
Ünnerbegrepen
- [1] Blinnenhund, Bloothund, Eskimohund, Höllenhund (Hellenhund), Huushund, Kedenhund, Labrador, Scheperhund (Schäperhund), Schoothund, Stratenhund, Slotthund, Teckel, Wildhund, Windhund
- [1] Welp (Wölp, Wülp)
- [5] Vulpini, Canini - Voss, Hyänenhund (Lycaon pictus, Afikaansch Wildhund), Schakal, Wildhund, Wulf
Wiefliche Woortformen
Snacks
Charakteristsche Woortkombinatschonen
Afledd Begrepen
Översetten / vertaelings
[ännern] Hoogdüütsch
[ännern] Hund: Substantiv (m, Mehrtall: Hunde)
Översetten / vertaelings
|