Hund

Vun Wiktionary
Wesseln na: Navigatschoon, Söök
Nuvola apps korganizer.png Disse Indraag weer 2011
18. Woort vun de Week.

Inholtsverteken

[ännern] Plattdüütsch

en Hund (en Labrador)

[ännern] Hund: Substantiv (m, Mehrtall: Hunnen, Hunn)

Deklinatschoon: Nom Sg de Hund, Gen Sg vun den Hund, Obj Sg den Hund; Nom Pl de Hunnen (de Hunn), Gen Pl vun de Hunnen (vun de Hunn), Obj Pl de Hunnen (de Hunn)

Sülventrennen

Hund, Plural: Hun·nen, Hunn

Utspraak

IPA: [hʊnt], Plural: [ˈhʊnn̩, ˈhʊnən, hʊn]

Schriev- un Dialektvarianten


Bedüden

[1] en Subspezies vun de Wulf (Ünneroort: Canis lupus familiaris; Familie: Canidae)
[2] Schimpwoort för: en gemenen oder brutalen Mitminschen
[3] Astronomie: Steernbiller Groot Hund (Canis Major, Canis Maior), Lütt Hund (Canis Minor)
[4] Zoologie: Hunnen, en Familie (de Hunnenfamilie)
[5] Zoologie: Hunnenoordige (Canoidea), en Böverfamilie

Herkamen

Synonymen

Sinnverwandte Wöör

Böverbegrepen

Ünnerbegrepen

Wiefliche Woortformen

Snacks

Charakteristsche Woortkombinatschonen

Afledd Begrepen

[ännern] Hoogdüütsch

[ännern] Hund: Substantiv (m, Mehrtall: Hunde)

Persönliche Warktüüch
Naamrüüm

Varianten
Akschonen
Navigatschoon
Warktüüch
Annere Spraken