Iesen

Plattdüütsch

Iesen: Substantiv (n, Mehrtall: Iesens)

• Iesen is en Element (Grundstoff) un hett dat cheemsche Symbol Fe (vun latiensch Ferrum).
• [EISEN, n. ferrum, goth. eisarn, ahd. îsarn, später îsan, bei N. îsen, mhd. îsen, alts. îsarn, nnl. ijzen, ags. îsern, îren, engl. iron, altn. jarn für iarn, schw. dän. jern,...(Deutsches Wörterbuch von Jacob Grimm und Wilhelm Grimm, EISEN - EISENBLUME, f. (Band 3, Spalten 364 - 368)] (mhd. îsern auch)

Schriev- un Dialektvarianten

• Na Sass: Iesen
• Mennonitenplattdüütsch (Mennonitenplauttdietsch): Ieser n, Iesers pl (annere Schrievwiesen: Iesa, Iesasch)

Översetten / vertaelings

Afrikaansch: yster → af Angelsass'sch (Ooltengelsch): īsern → ang n (isern) (IPA: /ˈiːzern/) Araabsch: حديد → ar (ħadīd) m Däänsch: jern → da n Engelsch: iron → en Faröösch: jarn → fo n Franzöösch: fer → fr m Haitiaansch: fè → ht Hoochdüütsch: Eisen → de n

Italieensch: ferro → it m Jiddisch: אײַזן → yi (ayzn, ajsn) n Norweegsch (Bokmål): jern → no n Nedderlandsch: ijzer → nl n Norweegsch (Nynorsk): jern → nn n Ooltnoordsch: járn → non n Russ'sch: железо → ru (želézo, scheléso) n (IPA: /ʐɪˈlʲezə/), феррум → ru (férrum) m Sweedsch: järn → sv n Freesch: izer → fy n