Kraasch

Vun Wiktionary
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

Nedderdüütsch

Woortaart: Substantiv

Kraasch ()

Deklinatschoon: Nom.Sg. de Kraasch, Gen.Sg. vun de Kraasch, Obj.Sg. de Kraasch; keen Plural

Utspraak

IPA: [krɑːʃ] (Kraasch), [kroːʃ] (Kroosch)

Varianten (V-mal naam-parameter ingevven)

Bedüden

[1] Moot, een troot sik wat

Bispellen

[1] Wenn du dörin geihst, denn hest du wahrlich Kraasch.

Henwies to'n Bruuk

[1] Dat Woort warrt fakener bruukt as Moot.

Woortbestanddelen

[1] Ursprünglich -age, nu -aasch

Etymologie

[1] Dat Woort kümmt vun dat französche Woort courage. De eerste Vokal worr tilgt un dat c un dat r kemen dann beids tohoop un harrn den Sülvenanfang billt. Dat g vun -age worr dör de finale Kunsonantenswäken stimmlos un denn sch utsnackt. Un so keem dat, dat dat Woort nu eensülvig worrn is un de binnere Vokal lang maakt worrn is. Blangen düsse Form gifft dat aver noch de längere Form Kuraasch.

Utdrücken

[1] Kraasch wiesen, Kraasch hebben

Synonymen

[1] Moot

Synonyme Utdrücken

[1] sik troen

Gegenwöör

[1] Bang, Unmoot

Sinnverwandte Wöör

[1] Datendrang

Översetten

? Referenzen un wiederföhren Informatschonen

[1] Plattdüütschen Wikipedia-Artikel „Kraasch
[1] ndr.de Düütsch-Plattdüütsch Wöörbook „Kraasch
[1] Plattmakers-Wöörbook „Kraasch
Der neue SASS. Plattdeutsches Wörterbuch. (Taschenbuch) (Plattdeutsch-Hochdeutsch Hochdeutsch-Plattdeutsch — Plattdeutsche Rechtschreibung)

Heinrich Kahl (Autor), Heinrich Thies (Autor). Edition Fehrs-Gilde, überarbeitete Auflage 2002. (ISBN 3-529-03000-7)

Wachholtz Verlag Neumünster. Siet 109