Snavel

Plattdüütsch

Snavel: Substantiv (m, Mehrtall: Snavels)

Schriev- un Dialektvarianten

• Na Sass: Snavel, Snovel, Snavels, Snovels
• Mennonitenplattdüütsch (Plauttdietsch): Schnovel m, Schnovels pl (annere Schrievwies: Schnowel, Schnowels)

Översetten / vertaelings

Tschechsch: zobák Däänsch: næb Hoochdüütsch: Schnabel Esperanto: beko Engelsch: beak, bill Vörlaag:es (Spaansch): pico Finnsch: nokka Freesch: snaffel, bek Franzöösch: bec Hebrääsch: מקור (makor, maqqor = Snavel, makorim, maqqorim = Snavels) Kroaatsch: kljun Ungaarsch: csőr Italieensch: becco Litausch: snapas Nedderlandsch: snavel Vörlaag:nn (Neenorweegsch): nebb (Nynorsk) Norweegsch: nebb, snabel Okzitaansch: bèc Poolsch: dziób Portugees'sch: bico Russ'sch: клюв (kljuv) Slowaaksch: zobák Sweedsch: näbb Ukrainsch: дзьоб (dz'ob)

Hoogdüütsch

Schnabel: Substantiv (m, Mehrtall: Schnäbel)

Översetten / vertaelings

Plattdüütsch: Snavel