Timmermann

Plattdüütsch

Timmermann: Substantiv (m, Mehrtall: Timmerlüüd)

• een, de vun Beroop de Holtdelen bi ’n Huusbo timmern un oprichten deit

Etymologie

timmer un Mann (vgl. Engelsch: timber, timberman; Middelengelsch: timber, tymber; Ooltengelsch (Angelsass'sch): timber; Sweedsch: timmer, timmerman; Däänsch: tømmer, tømmermand; Norweegsch (Bokmål), Norweegsch (Nynorsk): tømmer, tømmermann; Ooltnoordsch: timbr; Neehoochdüütsch: Zimmer, Zimmermann, Middelhoochdüütsch zimber, zimberman; Oolthoochdüütsch: zimbar, zimbarman)

Schriev- un Dialektvarianten

• Na Sass: Timmermann
• Mennonitenplattdüütsch (Plauttdietsch): Temmermaunn m, Temmermanner pl (annere Schrievwiesen: Temmamaun m, Temmamanna pl, Temmamana pl)

Översetten / vertaelings

Däänsch: tømmermand → da c, tømrer → da c Engelsch: (♂♀) carpenter → en Esperanto: (♂♀) ĉarpentisto → eo (cxarpentisto → eo, charpentisto → eo) Franzöösch: charpentier → fr m (charpentière → fr f) Hoochdüütsch: Zimmermann → de m, Zimmerer → de m

Nedderlandsch: timmerman → nl m Norweegsch (Bokmål): tømmermann → no m, tømrer → no m Norweegsch (Nynorsk): tømmermann → nn m, tømrar → nn m Sweedsch: timmerman → sv c, snickare → sv c Volapüüksch: (♂♀) kapenan → vo, (♂) hikapenan → vo, (♀) jikapenan → vo