bellen
Vun Wiktionary
Inholtsverteken |
[ännern] Plattdüütsch
[ännern] bellen: Verb
Schriev- un Dialektvarianten
- Na Sass: bellen
[ännern] Bügen
| Infinitiv | bellen | ||||||
| Antall | Eentall | Mehrtall | |||||
| Person | 1. | 2. | 3. | 1. | 2. | 3. | |
| Tiet | ik | du | he / se dat |
wi | ji | se | |
| eenfache Tieden | Nutiet | bell | bellst | bellt | bellt | bellt | bellt |
| verleden Tiet | bell | bellst | bell | bellen | bellen | bellen | |
| tosamen- sett Tieden |
Perfekt | heff bellt | hest bellt | hett bellt | hebbt bellt | hebbt bellt | hebbt bellt |
| Plusquam- perfekt |
harr bellt | harrst bellt | harr bellt | harrn bellt | harrn bellt | harrn bellt | |
| tokamen Tiet | warr bellen | warrst bellen | warrt bellen | warrt bellen | warrt bellen | warrt bellen | |
| Imperativ | - | bell | - | - | bellt | - | |
| Partizip Nutiet | bellen | ||||||
| Partizip verleden Tiet |
bellt | ||||||
Översetten / vertaelings
|
[ännern] Hoogdüütsch
[ännern] bellen: Verb
Översetten / vertaelings
|
