köpen

Plattdüütsch

köpen: Verb

Schriev- un Dialektvarianten

• Na Sass: köpen
• Na Sass: kopen
• Na Sass: käupen

Utspraak

IPA: [kœɪ̯pm̩] (köpen)

IPA: [kɔu̯pm̩] (kopen)

Bügen

Infinitiv		köpen
Antall		Eentall			Mehrtall
Person		1.	2.	3.	1.	2.	3.
Tiet		ik	du	he / se dat	wi	ji	se
eenfache Tieden	Nutiet	kööp	köffst	köfft	kööpt	kööpt	kööpt
	verleden Tiet	köff	köffst	köff	köffen	köffen	köffen
tosamen- sett Tieden	Perfekt	heff köfft	hest köfft	hett köfft	hebbt köfft	hebbt köfft	hebbt köfft
	Plusquam- perfekt	harr köfft	harrst köfft	harr köfft	harrn köfft	harrn köfft	harrn köfft
	tokamen Tiet	warr köpen	warrst köpen	warrt köpen	warrt köpen	warrt köpen	warrt köpen
Imperativ		-	kööp	-	-	kööpt	-
Partizip Nutiet		köpen
Partizip verleden Tiet		köfft

Bedüden

[1] en Saak dör betahlen sik to egen maken

Bispellen

• [1] He köfft sik de ne'e Book vun Stieg Larsson.

Etymologie

• vun ooldsass'sch: kōpian, latiensch: caupo - Kröger, Hasthuustwirt, Höker

Afledd Begrepen

• verköpen, inköpen

Utdrücken

• sien Seel verköpen

Gegenwöör

• schinken, verköpen

Sinnverwandte Wöör

• bekamen

Översetten / vertaelings

Hoochdüütsch: [1] kaufen → de Engelsch: [1] buy → en Franzöösch: [1] acheter → fr