maken

Plattdüütsch

maken: Verb

Bügen

Süh: maken (Konjugatschoon)

Utspraak

IPA: [ˈmɑːkn̩]

Schriev- un Dialektvarianten

• Na Sass: maken
• ok: moken
• Mennonitenplattdüütsch (Plauttdietsch): moke, moken (annere Schrievwiesen: moake, moaken)

Bedüden

[1] doen, en Daatigkeit utföhren

Bispelen

• [1] Wenn een en Koken maken will, schallt he sik an dat Rezept halen.

Etymologie

• ooltsass'sch macôn, vgl. nedderlandsch maken; freesch makia, angelsass'sch macian, engelsch make

Afledd Begrepen

• Foffteihn maken

Synonymen

• doen

Gegenwöör

• rohen

Sinnverwandte Wöör

• arbeiden, warken, doen

Translations

Düütsch: [1] machen (de) Engelsch: [1] make (en) Franzöösch: [1] faire (fr) Italieensch: [1] fare (it) Portugeesch: [1] fazer (pt) Spaansch: [1] hacer (es)