Wiktionary:Snacks

Disse Siet sammelt de Snacks, de de Plattdüütsche so bruken doot.

Eten

• Eten un Drinken holt Liev un Seel tosomen.
• Iers kümmt dat Eten, denn kümmt de Musik.
• Beter de Buuk barst, as dat de Kost verdarft.
• Keen sick nich satt eten kann, kann sick ok nich satt licken.
• Beter ’n Luus in’n Kohl as gor keen Fleesch.
• Beter de Buuk barst, as dat de Kost verdarft.
• Brōten is gōd kōkt - man dōn, dat is ’n ding!
• Dat Best kümmt naa, sä Hinnerk, dor wüss he avers nix mier wieder.
• Dat bringt nich, man dat sammelt doch, sä de Jung, dor harr he in de Köök een schallert kreegen un op de Deel al wedder een.
• Dat Dicke is dat Düürste, sä de Fru to’n Lehrjungen. Dor geev se em dat Ünnerste ut’n Kaffeepott in de Tass.
• Dat Geld mutt’n vun de Lü nehm’ - sä de Afkaat - von de Böm schuddeln kann ick dat nich.
• Dat gev Luft, sä de Deern, da kreeg se twee Kinner up eenmal.
• Dat gifft allerhand Slag Lü, man bloots keen veerkantig un keen ganz runne.
• Dat gifft mier bunte Hunn’n as een.
• Dat gifft’n grootet Lock sä de Lunk, da schull he en Göösei leggen.
• Dat helpt för de Müs, sä de Buur und stek sin Huus an.
• Dat is hart obers gerecht, sä de Schaapsbuck, da schull he lammen.
• Dat is’n anner Slag Koorn, sä de Möller, da beet he up’n Muskötel.
• Dat is’n slichten Kaater, de blots vör een Lock to muusen versteiht.
• Dat kummt vun’t lange Predigen, sä de Paster, dar har he in de Büx scheeten.
• Dat Peerd, dat vör de Schietkarr geiht, kümmt nich vör de Kutsch.
• Dat rüükt hier na Minschen, sä de Voss, dar keem he in’t Schiethus.
• De Fru hett jümmers recht, sä Hein, se draff dat blots nie nich marken.
• De Koh schall nich vergeten, dat se ok mal Kalf wesen is!
• Een Deern ahn Brögam is as ’n Katt ahn Steert.
• Een flietige Andriewer is beter as dree fuule Arbeiters
• Een goodet Fröhstück is beter as’n ganzen Dag nix!
• Een Wertschap ahn Fruu is as ’n Hohn ahn Kopp.
• Eenfach obers nüdelich, sä de Düüwel, un mal sick den Steert arfengröön an.
• Koole Feut un Nordenwind giv nen krusen Büdel un nen lütten Pint.
• Is de Katt ut dat Huus, denn danzt de Müüs op den Disch.
• Je weeder man rekt, de beter dat smekt.
• Wat den een sien Uhl is den annern sien Nachtigall.
• Wat is’t ’n weer weer, de wind weit unner de döör döör.
• Wenn de Hohn kräht op’n Mist, ännert sich dat Wedder - oder blifft wie’t is.
• De Appel fallt nich wiet vun’n Stamm, as dat Schaap is ook dat Lamm.
• He blökt as een Schaap, denn is dat ook nich ernst
• Dat Bocken geiht licht, dat Lammen geiht swor
• Se bevert as so een Lammersteert
• Dat blifft inne Fomili sä de Zeegenbuck, dar har he denn Snieder sein Kohl upfreten.
• De Bûr, de Oss unn de Preester sünd de dree grödsten Beester (Rendsborg)
• De Klökste gifft na, sä de Buer to sein Ossen, Osse, giv nu na!
• De ruipe Büre fällt meir up'n Käouflat osse up’n Räousenblatt (Lippe)
• Dat is schändlich, sä de Buer, as de Koh int Water scheet, dat Land is doch groot genog!
• De Koh schall nich vergeten, dat se ok mal Kalf wesen is!
• Wu de Boer so sijn veeh. (Groafschup Bentheim)
• „Dat kümmt wedder“, sä de Buur, dor geev he sien Swien Speck to freten
• Dat kümmt so hen: Twee Swien − fief Sieden Speck!
• Teggen ’nen Rieken prozessen un teggen den Wind pissen, dat flügg di immer anne Buxe!

• Fleit’n Deerns un krei’nde Höhner döögt nich veel.
• De Kierl is jo noch dösiger as negenunnegetich Höhner.
• Dar lacht jo de Höhner.
• Mit de Höhner na’n Bett gahn.
• En blind Hohn find ok maal’n Koorn.
• Kloke Höhner leggt ok in de Netteln.