Abfall

Vun Wiktionary
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

[ännern] Hoogdüütsch

[ännern] Abfall: Substantiv (m., Mehrtall: Abfälle)

Kasus Singular Plural
Nominativ der Abfall die Abfälle
Genitiv des Abfalls
des Abfalles
der Abfälle
Dativ dem Abfall den Abfällen
Akkusativ den Abfall die Abfälle

Utspraak

IPA: [ˈapˌfal], Plural: [ˈapˌfɛlə]

Sülventrennen

Ab·fall, Plural: Ab·fäl·le

Bedüden

[1] Wirtschap, Huuswirtschap: de Rest, de bi de Verwennen oder Verarbeiden överfallt (ok in överdragenen Sinn)
[2] Politik, Religion: de Lossagen vun en Lehr, Religion, plietschen Partei oder Richten
[3] Gelännform: starke affallende Nüülheit in dat Gelännprofiel
[4] de Afnahm, dat Minnigwarrn vun en Weert

Bispellen

  • [1] Der Abfall gehört in die Tonne und nicht daneben.
  • [2] Sein Meinungswandel kam einem Abfall von seinem Glauben gleich.
  • [3] Sie rasten den steilen Abfall im Gelände hinunter.
  • [4] Mit dem Abfall der Kraftwerkleistung war nicht zu rechnen.

Woortbestanddelen

Afledd Begrepen

Synonymen

[1] Müll, Kauder, Kehricht
[2] Abtrünnigkeit
[3] Abhang, Gefälle
[4] Rückgang, Verringerung

Gegenwöör

[1] Rohstoff
[2] Konvertierung
[3] Ebene
[4] Vermehrung, Gewinn
Persönliche Warktüüch
Naamrüüm

Varianten
Akschonen
Navigatschoon
Warktüüch
Annere Spraken