Intelligenz

Plattdüütsch

Intelligenz: Substantiv (f., Mehrtall: Intelligenzen)

Deklinatschoon: Nom.Sg. de Intelligenz, Gen.Sg. vun de Intelligenz, Obj.Sg. de Intelligenz; Pl. de Intelligenzen

Utspraak

IPA: [ɪntɛli'gɛːnt͡s]

Schriev- un Dialektvarianten

• Na Sass: Intelligenz

Bedüden

[1] de Klookheit

[2] slauet Leven; Wesen/Entitäten, de en Intelligenz (s. [1]) vörwiesen köönt

Bispelen

• [1] Mit en Intelligenztest wüllt se rutkriegen, woans dat üm een sien Intelligenz bestellt is.
• [2] Op den Mars gifft dat opstunns noch keen buteneerdsche Intelligenz.

Etymologie

• [1] kümmt vun't Latiensche: intelligens = insichtig, verstännig

Afledd Begrepen

• Intelligenztest, intelligent

Synonymen

• Klookheit

Gegenwöör

• Dummheit

Sinnverwandte Wöör

• klook, slau, plietsch

Översetten / vertaelings

Hoochdüütsch: [1,2] Intelligenz → de Engelsch: [1,2] intelligence → en Franzöösch: [1,2] intelligence → fr

---

Mehr Informatschoon

In de Wikipedia steiht mehr över Intelligenz.