kieken

Vun Wiktionary

Inholtsverteken 1 Plattdüütsch 1.1 kieken: Verb 1.1.1 Varianten 1.1.2 Bügen 1.1.3 Översetten

[ännern] Plattdüütsch

[ännern] kieken: Verb

[ännern] Varianten

• Na Sass: kieken

[ännern] Bügen

Infinitiv		kieken
Antall		Eentall			Mehrtall
Person		1.	2.	3.	1.	2.	3.
Tiet		ik	du	he / se dat	wi	ji	se
eenfache Tieden	Nutiet	kiek	kickst	kickt	kiekt	kiekt	kiekt
	verleden Tiet	keek	keekst	keek	keken	keken	keken
tosamen- sett Tieden	Perfekt	heff keken	hest keken	hett keken	hebbt keken	hebbt keken	hebbt keken
	Plusquam- perfekt	harr keken	harrst keken	harr keken	harrn keken	harrn keken	harrn keken
	tokamen Tiet	warr kieken	warrst kieken	warrt kieken	warrt kieken	warrt kieken	warrt kieken
Imperativ		-	kick	-	-	kiekt	-
Partizip Nutiet		kieken
Partizip verleden Tiet		keken

[ännern] Översetten

• Hoochdüütsch: gucken