afkippen

Oldenborgsch, Oostnordseeplattdüütsch

Verb

afkippen

Konjugatschoon vun Infinitiv
		Eentall			Mehrtall
Person		1.	2.	3.	1.	2.	3.
Tiet		ik	du	he / se dat	wi	ji	se
eenfache Tieden	Nutiet	kipp af	kippst af	kippt af	kippt af	kippt af	kippt af
	verleden Tiet	kipp af	kippst af	kipp af	kippen af	kippen af	kippen af
tosamen- sett Tieden	Perfekt	heff afkippt	hest afkippt	hett afkippt	hebbt afkippt	hebbt afkippt	hebbt afkippt
	Plusquam- perfekt	harr afkippt	harrst afkippt	harr afkippt	harrn afkippt	harrn afkippt	harrn afkippt
	tokamen Tiet	will/schall/warr afkippen	wullt/schasst/warrst afkippen	will/schall/warrt afkippen	wüllt/schüllt/warrt afkippen	wüllt/schüllt/warrt afkippen	wüllt/schüllt/warrt afkippen
Imperativ		-	kipp af	-	-	kippt af	-
Partizip Nutiet		afkippen
Partizip verleden Tiet		afkippt
Kiek ok bi: Bügen vun Verben

Varianten

• Na Sass: afkippen

Översetten

Översetten

Düütsch: [1] abkippen (de)