kielen

Vun Wiktionary
Zur Navigation springen Zur Suche springen


Oldenborgsch, Oostfreesch, Oostnordseeplattdüütsch

Verb

kielen

Varianten

Bügen

Infinitiv kielen
Antall Eentall Mehrtall
Person 1. 2. 3. 1. 2. 3.
Tiet ik du he / se
dat
wi ji se
eenfache Tieden Nutiet kiel kielst kielt kielt kielt kielt
verleden Tiet kiel kielst kiel kielen kielen kielen
tosamen-
sett
Tieden
Perfekt heff kielt hest kielt hett kielt hebbt kielt hebbt kielt hebbt kielt
Plusquam-
perfekt
harr kielt harrst kielt harr kielt harrn kielt harrn kielt harrn kielt
tokamen Tiet warr kielen warrst kielen warrt kielen warrt kielen warrt kielen warrt kielen
Imperativ - kiel - - kielt -
Partizip Nutiet kielen
Partizip
verleden Tiet
kielt

Översetten