kleven

Vun Wiktionary
Zur Navigation springen Zur Suche springen


Oldenborgsch, Oostfreesch, Oostnordseeplattdüütsch

Verb

kleven

Varianten

Bügen

Infinitiv kleven
Antall Eentall Mehrtall
Person 1. 2. 3. 1. 2. 3.
Tiet ik du he / se
dat
wi ji se
eenfache Tieden Nutiet kleev kleevst kleevt kleevt kleevt kleevt
verleden Tiet kleev kleevst kleev kleven kleven kleven
tosamen-
sett
Tieden
Perfekt heff kleevt hest kleevt hett kleevt hebbt kleevt hebbt kleevt hebbt kleevt
Plusquam-
perfekt
harr kleevt harrst kleevt harr kleevt harrn kleevt harrn kleevt harrn kleevt
tokamen Tiet warr kleven warrst kleven warrt kleven warrt kleven warrt kleven warrt kleven
Imperativ - kleev - - kleevt -
Partizip Nutiet kleven
Partizip
verleden Tiet
kleevt

Översetten