schursen

Oostnordseeplattdüütsch

Verb

schursen

Bedüden

1. bi’t Lopen de Fööt nich hoochkriegen
2. ene Saak över de Eer langssladdern laten

Bispeelsatz: „Schurs mit diene ne’e Büx nich so dör de Gegend!“

Bügen

Infinitiv		schursen
Antall		Eentall			Mehrtall
Person		1.	2.	3.	1.	2.	3.
Tiet		ik	du	he / se dat	wi	ji	se
eenfache Tieden	Nutiet	schurs	schursst	schurst	schurst	schurst	schurst
	verleden Tiet	schurs	schursst	schurs	schursen	schursen	schursen
tosamen- sett Tieden	Perfekt	heff schurst	hest schurst	hett schurst	hebbt schurst	hebbt schurst	hebbt schurst
	Plusquam- perfekt	harr schurst	harrst schurst	harr schurst	harrn schurst	harrn schurst	harrn schurst
	tokamen Tiet	warr schursen	warrst schursen	warrt schursen	warrt schursen	warrt schursen	warrt schursen
Imperativ		-	schurs	-	-	schurst	-
Partizip Nutiet		schursen
Partizip verleden Tiet		schurst

Översetten

Översetten

Düütsch: schlurfen (de) Engelsch: shuffle (en)