wohrig

Vun Wiktionary
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Oostnordseeplattdüütsch

Adjektiv

wohrig

Bedüden

  1. jümmer bereit, sik to wohren; nervös
Bispeelsatz: „Dat Peerd is ganz wohrig, dat kickt sik jümmer so üm un hett de Ohren na achtern leggt.“

Etymologie

Översetten