Keerl

Vun Wiktionary
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

Nedderdüütsch

Woortaart: Substantiv

Keerl (masculinum)
Mehrtall: Keerls

Varianten (V-mal naam-parameter ingevven)

  1. Düütschland/Däänmark
    1. Norddüütschland: Keerl, Kerl, Kierl

Bedüden

  1. Mann
  2. Ehmann
  1. De Keerl het een annere.

Etymologie

vun mittelplattdüütsch: kerle = „freen Mann“; oolnoordsch: karl = Kerl, Mann, olle Mann, oolengelsch: carl, oolhoogdüütsch: karl; indogermaansch: *gerə- = alt

Utdrücken

  1. 'n Keerl kriegen: heiraden
  2. min Keerl: min Ehmann

Översetten