Kierl

Vun Wiktionary
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

Plattdüütsch

Woortaart: Substantiv

Kierl (masculinum)
Mehrtall: Kierls

Varianten (V-mal naam-parameter ingevven)

  1. Düütschland/Däänmark
    1. Norddüütschland: Keerl, Kerl, Kierl

Bedüden

  1. Mann
  1. De Kierl het een annere.

Etymologie

vun mittelplattdüütsch: kerle = „freen Mann“; oolnoordsch: karl = Kerl, Mann, olle Mann, oolengelsch: carl, oolhoogdüütsch: karl; indogermaansch: *gerə- = alt

Utdrücken

  1. 'n Kierl kriegen: heiraden
  2. min Kierl: min Ehmann

Översetten