Sülv

Oldenborgsch, Oostfreesch, Oostnordseeplattdüütsch

Substantiv

Sülv (femininum)

Mehrtall: Sülven

Deklinatschoon

Oldenborgsch, Oostfreesch, Oostnordseeplattdüütsch

Deklinatschoon
femininum	Singular	Plural
Nominativ	de Sülv	de Sülven
Nonominativ	de Sülv	de Sülven

Varianten ^{(bewark varianten)}

Düütschland/Däänmark Mönsterlannsch: Oldenborgsch: Sülv Oostfreesch: Sülv Oostnordseeplattdüütsch: Sülv Oostwestfäälsch: Süüdwestfäölsk: Westmönsterlannsch:

Nedderlannen Achterhooks: Drèents: Grunnegs: Sallaans: Stellingwarfs: Twaents: Urkers: Veluws:

Utspraak

IPA^(key): [zʏlf]

Bedüden

1. (Spraokläre) elk vun de Luudgruppen, wo na bestimmte Regeln en Woort bi dat Spreken oder Schrieven in verdeelt warrt

Etymologie

Lehnwoort ut hoogdüütsch Silbe.

Afledd Begrepen

• eensülvig, mehrsülvig, Nasülv, tweesülvig, Twüschensülv, Vörsülv

Översetten

Översetten

Neddersaksch: Oldenborgsch: Sülv Oostfreesch: Sülv (frs) Oostnordseeplattdüütsch: Sülv Däänsch: stavelse (da) u Düütsch: Silbe (de) f Engelsch: syllable (en) Franzöösch: syllabe (fr) f

Greeksch: συλλαβή (el) f (syllaví) Nedderlandsch: lettergreep (nl) f Pers'sch: سیلاب (fa) (silâb), هجا (fa) (hejâ) Poolsch: sylaba (pl) f, zgłoska (pl) f Portugeesch: sílaba (pt) f Spaansch: sílaba (es) f Sweedsch: stavelse (sv) u Törksch: hece (tr) Westfreesch: wurdlid (fy) n