Wiktionary:Över Substantiven (Allgemeen)

Dat Substantiv (latiensch nomen substantivum, up Plattdüütsch an’n besten Hööftwoort oder Naamwoort) warrt in veel Grammatikböker för de Scholen just för datsülbige ansehn, as een Nomen. Man in de Spraakwetenschop is dat Substantiv bloots man de Naam för een bestimmte Woortaart. Dat Substantiv steiht denn för den Naam vun een Ding oder een Saak, wat dat gifft oder geben hett oder wo een sik wat ünner vörstellen kann.

Dat gifft verscheden Aarten vun Substantiven:

• Gegenstandswöör (Konkreta)
  • Egennaam (latiensch nomen proprium): Tölke, Gesche, de Werser, Bremen
  • Soortnaam (lat. nomen appelativum oder nomen commune): Minsch, Disch, Kunst, Leev
  • Stoffnaam (lat. nomen materiale): Melk, Gold
  • Sammelnaam (lat. nomen collectivum): Familie, Loof, Wedder
• Begreepswöör (Abstrakta)
  • Deverbativen, de ut Verben billt sünd: dat Lopen, de Utgang
  • Deadjektiven, de ut Adjektiven billt sünd: Schönheit, Dummerhaftigkeit

In’t Plattdüütsche un ok in’t Düütsche weert de Substantiven groot schreven.

Plattdüütsche un düütsche Substantiven höört jümmers to de Geslechter (Genera) Maskulinum (männlich), Femininum (wievlich) oder Neutrum (saaklich) hento. In beide Spraken köönt se böögt weern. In Plattdüütsch un Düütsch gifft dat veer Kasus (Fäll) to’n Bögen: Nominativ, Genitiv, Dativ un Akkusativ.

Düütsch bruukt düsse Kasus noch tämlich leifig, in’t Plattdüütsche is dat al veel minner wurrn, besünners, wat den Genitiv angeiht. In’t Engelsche gifft dat meist keen Bögen mehr, meist as in’t Chineesche wo rein gor nich böögt warrt.

Dat gifft ok allerhand Substantiven, de tohoopsett sünd ut verscheden Wöör: Seilschipp, Grootmast, Sünnschien.

Kiek ok nah bi Plattdüütsche Grammatik.