Timmermann

Vun Wiktionary
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Oldenborgsch, Oostfreesch, Oostnordseeplattdüütsch, Ravensbiarg-Lippe, Westmönsterlannsch

Substantiv

Timmermann (masculinum)

Deklinatschoon

Varianten (bewark varianten)

  • Düütschland/Däänmark
  • Nedderlannen
Een Timmermann

Bedüden

  1. een, de vun Beroop de Holtdelen bi ’n Huusbo timmern un oprichten deit

Etymologie

timmern + Mann; Engelsch: timber, timberman, Middelengelsch: timber, tymber, Angelsass'sch: timber; Sweedsch: timmer, timmerman; Däänsch: tømmer, tømmermand; Norweegsch: tømmer, tømmermann; Ooldnoorsch: timbr; Düütsch: zimmern, Zimmermann, Middelhoogdüütsch: zimber, zimberman, Ooldhoogdüütsch: zimbar, zimbarman.

Översetten