bemöten
Utsehn
Oldenborgsch, Oostfreesch, Oostnordseeplattdüütsch
- bemöten
Utspraak
Bedüden
- sik drapen, eher tofallig
- Bispele: Ahh, nu hebbt wi uns ja doch bemööt.
| Konjugatschoon vun Infinitiv | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Eentall | Mehrtall | ||||||
| Person | 1. | 2. | 3. | 1. | 2. | 3. | |
| Tiet | ik | du | he / se dat | wi | ji | se | |
| eenfache Tieden |
|||||||
| verleden Tiet |
|||||||
| tosamen- sett Tieden |
Perfekt | ||||||
| Plusquam- perfekt |
|||||||
| tokamen Tiet |
bemöten | bemöten | bemöten |
bemöten | bemöten | bemöten | |
| Imperativ | |||||||
| Partizip Nutiet | |||||||
| Partizip verleden Tiet |
|||||||
Varianten
- Düütschland
- Norddüütschland: bemöten
Woortbestanddelen
- be- + möten in de Sinn vun anhalen, ophalen, hinnern
Etymologie
- Proto-Germaansch *mōtijanan, vun *mōtan (“Mööt”), vgl. nee'engelsch: to meet, Nedderlannsch moeten, Ieslannsch mæta, Sweedsch möta, Däänsch møde