aadlig

Oostnordseeplattdüütsch

Adjektiv

aadlig

Utspraak

IPA^(key): [ɑːtlɪç], IPA^(key): [ɑːtlɪçə], IPA^(key): [ɑːtlɪçnˌ]

Sülventrennen

aad·lig, aad·li·ge, aad·li·gen

Bedüden

1. vun den Adel afkamen oder em tohören

   De Adel verleevt in'n Momang in Düütschland en Afstieg.

Varianten ^{(bewark varianten)}

Düütschland/Däänmark Mönsterlannsch: Oldenborgsch: Oostfreesch: Oostnordseeplattdüütsch: aadlig , oodlig Oostwestfäälsch: Süüdwestfäölsk: Westmönsterlannsch:

Nedderlannen Achterhooks: adellik Drèents: Grunnegs: Sallaans: Stellingwarfs: Twaents: Urkers: Veluws:

Deklinatschoon Oostnordseeplattdüütsch

swake Deklinatschoon	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Singular	aadlige	aadlige	aadlige
Plural	aadligen	aadligen	aadligen
starke Deklinatschoon	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Singular	aadligen	aadlige	aadlig(e)t / aadlig
Plural	aadlige	aadlige	aadlige / aadlig
Komparatschoon	Positiv	Komparativ	Superlativ
Stiegern	aadlig	-	-
De swake Dekl. is mit best. Artikel, de starke Dekl. mit unbest. oder ahn. Bi twee Formen is de linke mit un de rechte ahn Artikel.

Gegenwöör

1. börgerlich

Sinnverwandte Wöör

1. Adel

Översetten

vun Adel

Neddersakssch: Oostnordseeplattdüütsch: aadlig Düütsch: adlig (de) Franzöösch: noble (fr)

Engelsch: noble (en), aristocratic (en) Nedderlandsch: adellijk (nl), van adel (nl) Spaansch: noble (es), nobiliario (es)