Knaak

Oostnordseeplattdüütsch

Substantiv

Knaak (masculinum)

Mehrtall: Knaken

Varianten ^{(bewark varianten)}

Düütschland/Däänmark Mekelbörgsch: Oldmärksch: Noordwestdüütschland/Däänmark Oldenborgsch: Oostfreesch: Oostnordseeplattdüütsch: Knaak Oostfäälsch Chöttingisch-Grubenhagensch: Elvoostfäälsch: Heidoostfäälsch: Oostnedderdüütsch Hinnerpommersch: Vörpommersch: Oostpreuß'sch: Westpreuß'sch:

Westfäälsch Mönsterlannsch: Oostwestfäälsch Ravensbiarg-Lippe: Süüdwestfäölsk Mark-Baukum: Sausker Platt: Siuerlannsch: Vest Recklinghusen: Knocken Westmönsterlannsch: Nedderlannen Achterhooks: Drèents: Grunnegs: Sallaans: Stellingwarfs: Twaents: Urkers: Veluws: Plautdietsch: Anmerken: "./." = keen Variante vun dat Wort in düsse Dialekt

Knaak

Utspraak

IPA^(key): [knɔːk]

Bedüden

1. (Anatomie), (Medsien): dat dicke, halfstieve, porige, verkalkt Bindgeweev, dat dat gröttste Deel von’t Knakengerüst von de meisten Warveldeerter formt.

Etymologie

Middelnedderdüütsch knōke, knāke, ut oorgermaansch *knukan-, dat villicht trügggeiht op oorindoeuropaasch *ǵnu-gon-, billt ut de Wortel *ǵenu- ~ *ǵonu- ‚Knee; Knütt, Nodus‘; kiek dorför bi Knee. Evenso nedderlandsch knook, hoogdüütsch Knochen un saterfreesch Knoke; feerner norweegsch knoke ‚Knövel; Lenk‘ un (mdal.) knjúka ‚Knövel‘.

Synonymen

• Knaken, Butt, Been

Afledd Begrepen

• afleidt Wöör: Knaken, fienknakig, knökerig, knökern
• tohoopsett Wöör: Backenknaken, Beenknaken, Huftknaken, knaakschälig, Knakenbreker, knakendröög, Knakengerüst, Knakenkeerl, Knakenmöhl, Schullerknaken

Översetten

Deel vun ’t Skelett [ännern]

Neddersakssch: Oostnordseeplattdüütsch: Knaak Vest Recklinghusen: Butt, Knocken Däänsch: knogle (da), ben (da) Düütsch: Knochen (de) Engelsch: bone (en)

Franzöösch: os (fr) Nedderlandsch: bot (nl) Portugeesch: osso (pt) Spaansch: hueso (es)