bōka

Ooldsass'sch

Substantiv

bōka (femininum)

Etymologie

Van Proto-Germaansch *bōkijǭ, van Proto-Indo-Europääsch *bʰeh₂ǵos.

Nakamen

+/-

• Middelplattdüütsch: beuke, boke, böke
  • Noordneddersakssch:
    • Oldenborgsch: Böök
    • Oostfreesch: Böök
    • Oostnordseeplattdüütsch: Böök
  • Westfäälsch:
    • Vest Recklinghusen: Böcke
    • Westmönsterlannsch: Bööke

Översetten

Översetten [ännern]

Neddersaksch: Oostfreesch: Böök (frs), Böke (frs) Siuerlannsch: Baike, Boike (Assinghausen, Elpe, Felbecke), Bauke (Brilon, Attendorn, Drolshagen, Elspe, Kirchhundem, Olpe, Selbecke), Baueke (Niedersfeld), Būke (Wenden/Hillmicke) Vest Recklinghusen: Böcke Westmönsterlannsch: Bööke Middelnedderdüütsch: beuke (gml), boke (gml), böke (gml) Ooldsass'sch: bōka (osx) Däänsch: bøg (da) Düütsch: Buche (de) Engelsch: beech (en)

Franzöösch: hêtre (fr) Freesch: Noordfreesch (Föhr): böökebuum Nedderlandsch: beuk (nl) Portugeesch: TEXT (pt) Spaansch: TEXT (es)