beuke

Middelnedderdüütsch

Substantiv

beuke (femininum)

Mehrtall: beuken

Varianten

beuke, boke, böke

Etymologie

Van Ooldsass'sch bōka, van Proto-Germaansch *bōkijǭ, van Proto-Indo-Europääsch *bʰeh₂ǵos.

Nakamen

+/-

• Noordneddersakssch:
  • Oldenborgsch: Böök
  • Oostfreesch: Böök
  • Oostnordseeplattdüütsch: Böök
• Westfäälsch:
  • Vest Recklinghusen: Böcke
  • Westmönsterlannsch: Bööke

Översetten

Översetten [ännern]

Neddersaksch: Oostfreesch: Böök (frs), Böke (frs) Siuerlannsch: Baike, Boike (Assinghausen, Elpe, Felbecke), Bauke (Brilon, Attendorn, Drolshagen, Elspe, Kirchhundem, Olpe, Selbecke), Baueke (Niedersfeld), Būke (Wenden/Hillmicke) Vest Recklinghusen: Böcke Westmönsterlannsch: Bööke Middelnedderdüütsch: beuke (gml), boke (gml), böke (gml) Ooldsass'sch: bōka (osx) Däänsch: bøg (da) Düütsch: Buche (de) Engelsch: beech (en)

Franzöösch: hêtre (fr) Freesch: Noordfreesch (Föhr): böökebuum Nedderlandsch: beuk (nl) Portugeesch: TEXT (pt) Spaansch: TEXT (es)