Anhang:Proto-Germaansch/abô

Düsse Indrag bargt rekunstrueerte Wöör un Wörtels. Dat heet, dat de Begrepen in düssen Indrag nich direkt nawiest sünd. Man se nimmt an, dat he so existeert hett, wat sik op verglieken Bewiesen grünnt.

Proto-Germaansch

Substantiv

*abô (masculinum)

Etymologie

Dat geiht wohrschienlich üm en swundstoopige, n-stammige Däderbeteeknis (Nomen agentis), billt to’t nich överlevert starke Verb *afaną (vgl. öven), ut oorindoeuropääsch *h₃ep- ‚warken, arbeiden‘; vgl. ooldengelsch afol ‚Kraft‘, färöösch alv ‚dgl.‘ usw.^[1]^[2]

Deklinatschoon

De Mehrtallbögen bewohrt de swundstoopige Formen vun de Achtersülv. Ogenschienlich stammt de Dativ Mehrtall ut de a-Stammen.

Deklinatschoon vun *abô (an-Stamm)

	Singular	Plural
Nominativ	*abô	*abniz
Vokativ	*abô	*abniz
Akkusativ	*abanų	*abnunz
Genitiv	*abiniz	*abnǫ̂
Dativ	*abini	*abnamaz
Instrumental	*abinē	*abnamiz

Utspraak

IPA^(key): /ˈɑ.βɔːː/

Bedüden

Ehmann, Kierl

Nakamen

Germaansch:
- Ooldnoorsch: afi
  - Ieslandsch: afi
  - Färöösch: avi
- Gootsch: 𐌰𐌱𐌰 (aba)

? Referenzen un wiederföhren Informatschonen

↑ Winfred P. Lehmann: A Gothic etymological dictionary. Brill, Leiden 1986, S. 1.
↑ Sverre Stausland Johnsen: The historical derivation of Gothic aba and its n-stem anomalies, in Historische Sprachwissenschaft 2005, Nr. 118, S. 251-262.

[1] Winfred P. Lehmann: A Gothic etymological dictionary. Brill, Leiden 1986, S. 1.

[2] Sverre Stausland Johnsen: The historical derivation of Gothic aba and its n-stem anomalies, in Historische Sprachwissenschaft 2005, Nr. 118, S. 251-262.

[1]

[2]