kind

Vun Wiktionary
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

Achterhooks

Substantiv

kind (neutrum)
Mehrtall: kinder

Varianten (bewark varianten)

  • Düütschland/Däänmark
  • Nedderlannen
  • Anmerken: "./." = keen Variante vun dat Wort in düsse Dialekt

Bedüden

  1. klein, nog neet volgreuid mens (kleinen, wicht)

Översetten

Däänsch

Substantiv

kind
Däänsch: "En kvinde med en rund kind"

Översetten

Engelsch

Substantiv

kind
Mehrtall: kinds

Bedüden

  1. Een Tyyp, Raaß oder Kategorie; een Köppel vun Entitäten, de geemene Egenschaften vun düssen hefft, dat se tosammen inordnet warrn könen. (A type, race or category; a group of entities that have common characteristics such that they may be grouped together.)
    What kind of a person are you?
    This is a strange kind of tobacco.
  2. Een Nootweeg oder anneres atyypsch Muschter (A makeshift or otherwise atypical specimen.)
    The opening served as a kind of window.
    • 1884, Mark Twain, The Adventures of Huckleberry Finn, Chapter VIII
      I got my traps out of the canoe and made me a nice camp in the thick woods. I made a kind of a tent out of my blankets to put my things under so the rain couldn't get at them.
  3. (överholt) Een sin inherent Natur; Charakter, natüürlich Anlaag. (One's inherent nature; character, natural disposition.
    • 1485, Sir Thomas Malory, Le Morte Darthur, Book III:
      why haue ye slayne my houndes said syr gauayne, for they dyd but their kynde [...].
  4. Woor un Deenstleisten, de ton betalen nehmt warrn, ton Bispeel in'n Tusch. (Goods or services used as payment, as e.g. in a barter.)
    to pay in kind

Översetten